امروز: یکشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۶
 
تاريخ انتشار: ۶ مهر ۱۳۹۳ کد خبر: 2337

امروز اگر می نویسیم، می خوانیم، سقفی بر سر داریم، عشق داریم، کودکان مان را به مدرسه می فرستیم، کار می کنیم، انتقاد می کنیم، می گوییم، می خندیم، می خوریم، می آشامیم و نفس می کشیم، تک تک مان مدیون همه آنانی هستیم که...

تعداد شهدای جنگ تحمیلی را، متفاوت ذکر کرده اند، از ۱۹۰ هزار تا ۲۳۰ هزار و البته آمار افواهی یک میلیون شهید نیز وجود دارد که قطعاً مقرون به صحت نیست.

هر چه باشد، شاید برای خواننده ی این سطرها، فقط یک عدد است اما برای نفر به نفر آنانی که جان شان را در آن ۸ سال از دست داده اند، آنچه اتفاق افتاده ، ” از دست دادن تنها فرصت زندگی از ازل تا ابد ” بود.

امروز اگر می نویسیم، می خوانیم، سقفی بر سر داریم، عشق داریم، کودکان مان را به مدرسه می فرستیم، کار می کنیم، انتقاد می کنیم، می گوییم، می خندیم، می خوریم، می آشامیم و نفس می کشیم، تک تک مان مدیون همه آنانی هستیم که در ” روزگار بازشناسی مرد از نامرد “، لباس عافیت از تن کندند و لباس رزم پوشیدند، خیلی های شان بازگشتند، خیلی هایشان بخشی از وجودشان را در میدان جنگ گذاشتند و به خانه آمدند و خیلی ها هم به شهادت رسیدند.

در کنار این وامداری عمومی نسبت به مردان دفاع مقدس، آنان که بر صندلی های مهم مدیریتی تکیه زده اند، به طور خاص مدیون شهیدان هستند.

تعداد پست های مهم کشور و استانی را تا ۳۰۰۰ عنوان کرده اند و اگر تعداد شهدا را بر این آن تقسیم کنیم در خواهیم یافت که برای هر صندلی مسؤولان به طور متوسط به تعداد شهدای کربلا، شهید وجود دارد.

به عبارتی برای هر صندلی که مسؤولان ارشد کشوری و استانی بر آن تکیه زده اند، یک کربلا به پا شده است و چه بد مردمانی هستند اگر بر آن کرسی ها تکیه بزنند و یادشان برود که پایه های میزها و صندلی هایشان سرخ رنگ است و برای همان صندلی که رویش نشسته اند، ۷۲نفر به خونشان غلتیده اند و اکنون در زیر خاک اند.

در روستای مان ایمن آباد و کروکلا نیز کم نیست آمار حدود ۴۵۰ رزمنده ای که در دوران دفاع مقدس از خانه و خانواده گذشتند، و با کوله باری از انواع دردهای ناشی از جنگ تحمیلی در راستای دفاع از وطن شان به روستا بازگشتند، چه بسا کسانی که بخشی از وجودشان را جاگذاشتند، و شهدایی که جانشان را در این راه از دست دادند. براستی ما در قبال این عزیزانی که می شناسیم شان و از بستگان، همسایه گان، دوستان و هم محلی ما هستند، چه می کنیم؟

۱۵ Shahid Imanabadkarokela Babol 2

از چپ به راست، ردیف بالایی:

شهید رمضان قربانی، شهید سیدخلیل هاشمی، شهید رمضان کریمی، شهید سیدصادق حسینی

از چپ به راست، ردیف پایینی:

شهید سیدخلیل حسینی، شهید عباس امینی، شهید سیدعلی اکبر هاشمی، شهید سیدعلی هاشمی(برارجان)، شهید سیدمجید موسوی

یادمان نرود کجائیم و چه می کنیم بویژه آنانی که در روستای مان و اهل روستای مان در هر کجای کشور، از جایگاه خاص تصمیم گیری برای آینده ی مردم محله، شهر، استان و کشورمان برخوردارند.

تهیه و ارسال: میثم صالحی ایمنی

منبع: عصر ایران

اشتراک گذاری مطلب
[Ask] [Facebook] [Google] [Twitter] [Yahoo!] [Email]

برچسب ها:

نظرات کاربران

ارسال نظر

تازه ترین ها

آرشیو مطالب

آمار بازديد